مترجم سایت

ما می توانیم متعجب شویم که رئیس جمهور افغان حامد کرزای با این که همیشه از نقش پاکستان انتقاد کرده است تا کنون از قرار دادن واضح ایران در میان دشمنان افغانستان خودداری کرده است .با وجود این بعضی از همکارانش خود را از انتقاد از ایران محروم نمی کنند. چند ماه پیش کرزای تا آن جا پیش رفت که اسلام آباد را متهم کرد که می خواهد کشورش را از طریق جهادی ها که در جنوب و جنوب شرقی افغانستان و حتی تا کابل عمل می کنند ،به مستمعره اش تبدیل کند. ...،کرزای دیگر نمی تواند منکر شود که :ایران به راستی می خواهد کشورش را بی ثبات کند.بی شک با ضربات کوچک اما بسیار عمیق تر که پاکستان نمی تواند مانند آن را وارد کند. با نزدیک کردن خود به طالبان که هیچ چیز منحصر به فردی ندارد و وانگهی همین امر هم محقق نشده است ، با استفاده از روابطی که تهران در سال های 1980 با مجاهدین سابق ،"اربابان جنگ "که اکنون کرسی های متعددی در مجلس کابل را اشغال کرده اند،با بازگرداندن هزاران پناهنده که در ایران پناه یافته بودند.بعضی ها در هنگام تهاجم شوروی در سال 1979 ،بقیه بعد از به قدرت رسیدن طالبان در 1996 و آخرین ها بعد از سقوط همان طالبان در 2001 ،چیزی که باعث نشد که محلی برای تغذیه شورشیان اسلامی در خاک ایران ایجاد نکنند ،حتی اگر که کم اهمیت تر از نیروهایشان در پاکستان باشد.

اگر واشنگتن از این به بعد به طور واضح تهران را به دادن سلاح و آموزش دادن به طالبان متهم کند این بدترین چیز نخواهد بود.با بازی کردن با ورق ظالمانه پناهندگان ،حکومت ایران به کابل و در نتیجه امریکا و ناتوضربه محکم تری می زند تا با انتقال اسلحه به شورشیان.همان طور که امین تارزی از آگاهان سیاسی افغان عنوان می کند " با بیرون راندن مهاجران افغان، ایرانی ها یک فاجعه انسانی خلق می کنند که ناتوانی حکومت کرزای و غربی ها از ساختن یک کشور در صلح و امنیت موعود را روشن می کند."

سازمان غیر دولتی امریکایی دیده بان حقوق بشر به تازگی از تهران خواست که به بازفرستادن انبوه پناهندگان افغانی پایان دهد.این سازمان تصریح می کند که نزدیک به 000 100 افغانی از پایان ماه آوریل از ایران بیرون فرستاده شده اند:" تعدادی از این افراد در بیابان زندگی می کنند و از غذا ،آب و سرپناه محروم هستند. ایرانی ها ،حکومت افغان و سازمان ملل باید از این بابت شرمنده باشند."اما بعید است که ایران از یکی از بهترین دستاویزهایی که برای پیچاندن دست کرزای و دوستانش دارد چشم پوشی کند.امین تارزی تایید می کند " آن گونه که تهران چند ماه اخیر در مقابل افغانستان رفتار می کند هیچ از سر تصادف نیست .با فرض این که واشنگتن و متحدان ناتویش به اعمال فشار بر روی ایران ادامه دهند،مخصوصا به دلیل برنامه هسته ای اش ،طرفداری اش از تروریسم بین المللی،تجاوز به حقوق بشر،برای تهران هیچ سخت نخواهد بود که برایشان مشکلات جدی در جبهه افغان ایجاد کند." رنگین دادفر سپنتا،وزیر امور خارجه افغان،اطمینان دارد که باز فرستادن پناهندگان افغان جزو فشارهای تهران بر روی حکومت کابل است تا در مقابل خواست ناتو که می خواهد حضورش در افغانستان را همیشگی کند مقاومت کند و برای این که با تهران بر سر موضوع پرونده هسته ای ایران همسو شود.این نیز درست است که ایران هیچ وقت ضدیتش را با استقرار نیروهای ناتو در افغانستان پنهان نکرده است.

پل راجرز استاد علوم سیاسی در دانشگاه برادفورد انگلستان تصدیق می کند :"مدتی است که ایران برای نیروهای ناتو در افغانستان مشکلات غیر منتظره ای ایجاد می کند.بسیاری از پناهندگان افغان،که چندین سال در ایران به سر برده بودند رابطه تنگاتنگ خود با طالبان را حفظ کردند.زمانی که به افغانستان باز می گردند تعداد زیادی از آن ها انتخاب می کنند و یا متقاعد می شوند که به صف یاغیان بپیوندند.برای واشنگتن که در گذشته به شدت از ایران انتقاد کرده است که چرا افغان ها را در ایران می پذیرد،بسیار مشکل است که اکنون به ایران بابت باز فرستادن مهاجران اعتراض کند."

آیا ایران قیمت را در مزایده بالاتر خواهد برد؟مسئول قدیم شهرستان فرح ،هم مرز با ایران،تایید می کند که " در ماه مارس ایرانی ها تعداد زیادی از مخالفان سیاسی حکومت افغان را در یک اردوگاه پناهندگان به نام شمس آباد تعلیم می داده اند."یک مسئول نظامی شهرستان نیمروز که باز در مرز ایران واقع شده،اعلام کرده است که شاهد" سه بار تجاوز هلی کوپترهای ایرانی به حریم هوایی افغان بوده است." یک چیز قطعی است،با حفظ یک افغانستان بی ثبات،با آوردن نیروهای ائتلاف و ناتو برای مبارزه با یاغیان در غرب کشور و نه دیگر فقط در مرزهای شرقی،تهران به دنبال آن است که از تبدیل افغانستان به یک سکو برای حملات احتمالی امریکایی ها به محدوده ایران جلوگیری کند.